เหมือนตัวเองเป็นเด็กกระเทยอายุสิบสาม

สับสนในตัวเอง

กลัวคนรอบข้างไม่ยอมรับ

หวาดระแวงคนดีดี

รังเกียจเชื้อโรคที่ประตูลูกบิด

แม่ปลอบใจรอบที่ร้อยแปด ,,อดทนนะลูกอดทน,,  

ร้อยเจ็ดรอบก่อนหน้านั้น ใช่ว่าจะไม่รู้สึกรู้สา

,,แต่หนูก็อยากทำอะไรที่ชอบที่ชอบนี่แม่,,

เมื่อคืนกรอกยานอนหลับตรานาร่าโจนไปร้อยเม็ด ก็ไม่ยักหลับ ที่แย่ไปกว่านั้น ไม่มีใครสนใจจะล้างท้องให้ด้วยหน่ะซิ